Pytając o problem społeczny najbardziej znaczący w naszym kraju większość odpowiedziałaby, ze bezrobocie, jednak jak wynika z diagnozy społecznej wynika, że głównym problem z jakim boryka się polskie społeczeństwo jest ubóstwo i to jak można określić ubóstwo wtórne, bo ludzie pracują, a tak naprawdę ich zarobki sprawiają, że stać ich na zapewnienie tych najbardziej podstawowych potrzeb albo żyją nawet poniżej tego minimum, choć pracują. Możemy powiedzieć ze problemem społecznym Polsce jest wykluczenie społeczne, którego ubóstwo czy bezrobocie są tylko jednymi z możliwych wyznaczników, ale wcale nie koniecznymi ani wystarczającymi warunkami wykluczenia. Wykluczenie dotyczyć może pracy, konsumpcji, uczestnictwa w kulturze, dostępu do usług zdrowotnych, udziału w życiu społeczności lokalnych i w polityce. Zubożenie wielu grup społecznych, które towarzyszy procesowi transformacji w Polsce, jest szczególnie niepokojące, gdyż coraz większe grupy społeczne przekraczają granice biedy. Ubóstwo w Polsce jest następstwem m. in. bezrobocia, spadku wynagrodzeń realnych, ograniczenia tzw. funduszu spożycia zbiorowego oraz wyeliminowania dotacji do artykułów konsumpcyjnych i usług. Te wszystkie wyzwania stają przed Ośrodkami Pomocy Społecznej, a w szczególności przed tymi, którzy są wśród ludzi są najbliżej przed pracownikami socjalnymi.