To
niewątpliwie jeden z najcenniejszych zachowanych reliktów drewnianej
architektury kościelnej w województwie podkarpackim. Powstał w ostatniej
ćwierci XVI wieku.
Konsekracji tej budowli dokonał arcybiskup lwowski
Jan Dymitr Solikowski.
Mowa o kościele parafialnym w Nowosielcach.
Jego widok na wzgórzu górującym nad okolicą
przykuwa uwagę każdego, kto odwiedzi tę wieś.
Budowlę zlokalizowano na terenie dawnego,
średniowiecznego grodu.
Oprócz funkcji religijnych miała ona spełniać
równocześnie rolę wiejskiej twierdzy obronnej w czasach, gdy stronom tym
zagrażały napady tatarów lub zbójników karpackich.
Do dziś zachowały się ślady umocnień ziemnych
okalających tę kościelną warownię wyposażoną przed wiekami w broń palną
(hakownice i śmigownice).
Szczególnie strategiczne miejsce w całym systemie
obronnym kościoła zajmowała kilkunastometrowa wieża-dzwonnica, skąd skutecznie ostrzeliwano
agresorów z ustawionych tutaj śmigownic.
Warto zwrócić uwagę na jej oryginalną konstrukcję
słupowo-ramową z izbicą oraz na dach gontowy, czterospadowy, łamany, zwieńczony
ozdobną metalową kulą z krzyżem.
Kilka lat temu podczas prac remontowych, w kopule
wieży natknięto się na mosiężną tabliczkę pochodzącą z 1631 roku. Znajdował się na niej napis w języku
łacińskim.
Z tekstu wynikał, że w 1631 roku księżna Anna ze
Sztembergu ofiarowała nowosieleckiemu kościołowi pozłacaną kulę ze złotym
krzyżem na szczycie. Na odwrocie owej tabliczki znajdowała się wyskrobana rylcem
data: 1801-1802. Najprawdopodobniej ktoś uwiecznił w ten sposób datę renowacji
kościelnej wieży.
|